Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο χειμώνας της μεγάλης οργής 

Ο χειμώνας της μεγάλης οργής 

Τα μηνύματα από τις πρώτες δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου είναι σαφή: ο χειμώνας που έρχεται δε θα είναι μόνο βαρύς σε οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο, αλλά ταυτοχρόνως θα είναι ανατρεπτικός ως προς τους πολιτικούς και κοινωνικούς συσχετισμούς. 

Ήδη, τα ποιοτικά ευρήματα –αλλά και τα ποσοτικά, εν μέρει- δείχνουν ότι η κυβέρνηση έχει αρχίσει να επωμίζεται σημαντική φθορά, πριν καν φύγει το καλοκαίρι και γίνει αισθητή σε όλες τις της διαστάσεις η κατάρρευση του τουρισμού, η ανέχεια και η αναδουλειά στις επιχειρήσεις εστίασης –που αφορά τόσο τους ιδιοκτήτες τους όσο και τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους σ’ αυτές. 

Θα πρόκειται, μ’ άλλα λόγια, γαι τον χειμώνα της μεγάλης οργής: εκεί όπου ο φόβος για τον κορωνοϊό θα συναντήσει την ανεργία πολλών, την απληρωσιά άλλων τόσων, την μαύρη εργασία πολύ περισσότερων, αλλά και τα αδιέξοδα που διαμορφώνει η νέα καθημερινότητα στη ζωή μας με τον κορωνοϊό –όπως, για παράδειγμα, η ερώτηση «τί να κάνουμε τα παιδιά τώρα που δεν γίνεται να τα προσέχουν οι παππούδες τους μετά το σχολείο». Όλα τα παραπάνω θα συναντήσουν την φτωχοποίηση μεγάλης μερίδας του πληθυσμού, τους φουσκωμένους λογαριασμούς και τις απλήρωτες φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις, σε συνδυασμό ασφαλώς με την εύλογη κόπωση έπειτα από 10 χρόνια μνημονίων. Γιατί, μην ξεχνάμε, σε αντίθεση με άλλες χώρες, η πανδημία του κορωνοϊού, η καραντίνα και οι οικονομικές τους επιπτώσεις έρχονται να πλήξουν μία κοινωνία ήδη κουρασμένη και αφαιμαγμένη μέχρι μυελού οστών από τα μνημόνια και τις πολιτικές λιτότητας. 

Ο χειμώνας της μεγάλης οργής, λοιπόν. Αλλά και των μεγάλων προκλήσεων τόσο για την κυβέρνηση όσο και για την αξιωματική αντιπολίτευση: η μεν κυβέρνηση θα πρέπει να προσπαθήσει πολύ για να συγκρατήσει τις φθίνουσες δυνάμεις της. Η δε αντιπολίτευση, ταυτοχρόνως, δεν έχει την πολυτέλεια απλώς να περιμένει να λειτουργήσει το εκκρεμές του «δικομματισμού» και να επιβεβαιωθεί η θεωρία του ώριμου φρούτου. «Εμφανίζονται και στη χώρα μας εξωσυστημικά κινήματα που φαίνεται σταδιακά να ενισχύονται (πχ. αντιεμβολιαστικά κινήματα) και που τώρα δεν διαθέτουν ισχυρή έκφραση στην πολιτική σκηνή, ακριβώς γιατί είναι εξωσυστημικά, αλλά κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί ότι στον επόμενο τόνο, δεν θα βρεθούν εκείνοι που θα επιδιώξουν να τα εκπροσωπήσουν πολιτικά. Βλέπετε τι γίνεται σε παγκόσμια κλίμακα», σημείωσε, ενδεικτικά, χθες, στην ιστοσελίδα ieidiseis.gr ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Metron Analysis, Στράτος Φαναράς. Με άλλα λόγια, αυτή τη στιγμή τίποτα δεν είναι δεδομένο στο πολιτικό σκηνικό και όποιος νομίζει ότι μπορεί να προβλέψει πώς θα είναι οι πολιτικοί-κοινωνικοί συσχετισμοί του χρόνου τέτοιες μέρες, μάλλον δεν έμαθε τίποτα από την περίοδο των Μνημονίων. 

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΛΙΓΓΩΝΗΣ

Αρθρογράφος