Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Απαιτείται «κανάλι» επικοινωνίας

Απαιτείται «κανάλι» επικοινωνίας

Την τελευταία φορά που ερωτήθηκε σχετικώς, ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν έκρυψε κάτι ανησυχητικό: ότι στην παρούσα φάση, που ούτως ή άλλως οι ελληνοτουρκικές σχέσεις κινούνται επί ξυρού ακμής, δεν υπάρχουν ούτε επίσημες ούτε ανεπίσημες δίοδοι επικοινωνίας με την Άγκυρα. Δηλαδή, οι δύο πλευρές δεν στέλνουν μηνύματα η μία στην άλλη, δεν διερευνούν η μία την πρόθεση της άλλης, ούτε λειτουργεί κάποιο «κόκκινο τηλέφωνο» προκειμένου να αποσοβούνται τυχόν επικίνδυνα περιστατικά. 
Σημειωτέον ότι αυτή είναι μία κατάσταση που έχει πάρα πολλά χρόνια να συμβεί, αφού ακόμη και στις πλέον κρίσιμες φάσεις των ελληνοτουρκικών σχέσεων, κανάλι επικοινωνίας πάντα υπήρχε: είτε ήταν οι πρεσβείες, είτε οι μυστικές υπηρεσίες, είτε οι διπλωματικοί σύμβουλοι των εκάστοτε πρωθυπουργών, είτε οι υπουργοί Εξωτερικών, πάντως η μία πλευρά μιλούσε με την άλλη και υπήρχε πάντα σε λειτουργία ένα «κόκκινο τηλέφωνο» που μπορούσε να αποσοβήσει κρίσεις. 
Ωστόσο, στην παρούσα φάση τα πράγματα είναι διαφορετικά. Και, όσο κι αν η Ελλάδα έχει μαζί της το διεθνές Δίκαιο, την ώρα που η Τουρκία αδιαφορεί για το γεγονός πως φαίνεται να το παραβιάζει κατάφωρα στα μάτια σύσσωμης της διεθνούς κοινότητας, είναι προφανές ότι μόνο το διεθνές Δίκαιο δεν φτάνει. Πολλώ δε μάλλον όταν την περασμένη εβδομάδα μάθαμε μερικά χρήσιμα πράγματα: μάθαμε, για παράδειγμα, ότι Τραμπ και Ερντογάν φέρονται να έχουν συμφωνήσει πώς θα γίνει η «μοιρασιά» της Λιβύης. Μάθαμε, επίσης, ότι η Αίγυπτος του Αλ Σίσι δεν είναι διατεθειμένη να μπει στο μάτι της Τουρκίας, παρά το γεγονός ότι η Άγκυρα θέλει να εγκαθιδρύσει ναυτικές βάσεις μια «ανάσα» από αιγυπτιακά εδάφη. Επίσης μάθαμε –για την  ακρίβεια ξαναθυμηθήκαμε- ότι ακόμη κι όταν η Τουρκία εμφανίζεται σαν «πειρατής» διεθνώς, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ δεν αφήνει κατά μέρος την στάση Ποντίου Πιλάτου. Και μάθαμε, επίσης, ότι η Γερμανία επιμένει στην ανεκτική προς την Τουρκία στάση, αν σκεφτεί κανείς ότι το Βερολίνο έσπευσε να αποσυνδέσει από τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο την ελληνοϊταλική συμφωνία για τις ΑΟΖ. 

Όλα τα παραπάνω διαμορφώνουν μία διακεκαυμένη ζώνη, καθώς είναι προφανές ότι αν κάπου, κάποτε, η κατάσταση ξεφύγει και οδηγηθούμε σε ένα «θερμό επεισόδιο», τότε οι δύο χώρες δε θα έχουν να ενεργοποιήσουν κανένα κανάλι επικοινωνίας. Αυτή τη φορά, δε θα σηκώνει καν το τηλέφωνο ο Λευκός Οίκος, με ό,τι –εφιαλτικό- μπορεί να σημαίνει αυτό...

Αρθρογράφος