Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αδικαιολόγητες δικαιολογίες

Αδικαιολόγητες δικαιολογίες

«Αυταρχισμός, ύστατο στάδιο των χρεοκοπημένων. Η αλήθεια όμως δε φιμώνεται. Και η αλήθεια είναι ότι κυβερνά ένα χρεοκοπημένο κόμμα. Οικονομικά και ηθικά». Η ανάρτηση – αντίδραση του επικεφαλής της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, Αλέξη Τσίπρα, λίγο μετά τη σκανδαλώδη φίμωσή του από τον πρόεδρο της Βουλής, τα λέει όλα με λίγες λέξεις.

Πράγματι, η χθεσινή απόφαση του Κ. Τασούλα να απαγορεύσει στον Αλέξη Τσίπρα να αναπτύξει την επίκαιρη ερώτηση στον Πρωθυπουργό, σχετικά με το προκλητικό γαλάζιο φέσι (342 εκατομμύρια ευρώ), κάλυψε την πολλοστή απουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη από τη Βουλή. Μια απουσία, την οποία στηλίτευσε ο Αλέξης Τσίπρας, τονίζοντας ότι αυτός είναι που παραβιάζει τον Κανονισμό της Βουλής και όχι ο ίδιος. Όμως την πρωθυπουργική απουσία επισκίασε ο προκλητικός, άκομψος και, κυρίως, αντιδημοκρατικός τρόπος με τον οποίο «διευθέτησε» την υπόθεση ο Πρόεδρος της Βουλής, που λειτούργησε ως επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΝΔ.

Η αλήθεια είναι ότι επιστρατεύθηκε αυτή η αντιδημοκρατική μεθόδευση και η βάναυση διακοπή της συνεδρίασης από τον κ. Τασούλα, που είχε μάλιστα χρησιμοποιήσει και σχετικό... σκονάκι από το Μαξίμου, γιατί ο στόχος ήταν σοβαρός. Ο κ. Μητσοτάκης αδυνατεί να δικαιολογήσει την απογείωση των χρεών της ΝΔ, στα 342 εκατομμύρια επί δικής του ηγεσίας! Κινδύνευε έτσι να υποστεί (άλλη μία) κατά κράτος ήττα από τον Αλέξη Τσίπρα και μάλιστα στο ευαίσθητο πεδίο, αυτό των οικονομικών του χρεοκοπημένου κόμματός του! Χωρίς σοβαρά επιχειρήματα ο κ. Τασούλας προχώρησε σε κατηγορίες, που αν δεν λέγονταν εντός Κοινοβουλίου από τον Πρόεδρό του, θα προκαλούσαν γέλια. Όμως τα περί «πολιτικού ακτιβισμού» του Αλέξη Τσίπρα δεν δείχνουν απλά ένδεια επιχειρημάτων. Αποτυπώνουν τον πολιτικό πανικό μιας ηθικά και οικονομικά χρεοκοπημένης κυβερνητικής παράταξης την επόμενη μέρα της πολύ μεγάλης κινητοποίησης κατά του αντεργατικού της εκτρώματος. Κάτι που εξηγεί την προσφυγή της σε αδικαιολόγητες δικαιολογίες που πλήττουν τη Δημοκρατία. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά.

 

Αρθρογράφος