Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο κατάλογος κυρώσεων είναι αδύναμος, χρειάζεται εμπάργκο όπλων στην Τουρκία

Ο κατάλογος κυρώσεων είναι αδύναμος, χρειάζεται εμπάργκο όπλων στην Τουρκία

Του Νίκου Ανδρουλάκη από την Κυριακάτικη Kontranews

H συμπεριφορά της Τουρκίας και η επιμονή της στην παραβατική συμπεριφορά στην Ανατολική Μεσόγειο αλλά και στην ευρύ­τερη γειτονιά, είναι μια συνεπής στρατηγική από την πλευρά της Άγκυρας.

Πέρα από την έσχατη δραστηριότητα της στην Ανατολική Μεσόγειο παραβιάζοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα δύο κρατών-μελών, της Ελλάδας και της Κύπρου, η Άγκυρα έχει δώσει αρκετά δείγματα γρα­φής στην ευρύτερη περιοχή, με την παράνομη εισβο­λή στη Συρία, την άμεση εμπλοκή στον εμφύλιο στη Λιβύη, την εργαλειοποίηση του ανθρώπινου πόνου και του προσφυγικού ζητήματος ώστε να κεφαλαιο­ποιήσει όσο το δυνατόν περισσότερα γεωπολιτικά οφέλη, ενώ δεν δίστασε ούτε μπροστά στην Ιστορία, μετατρέποντας την Αγία Σοφία, ένα μνημείο Παγκό­σμιας Κληρονομιάς με τεράστια σημασία για την ορθοδοξία και τον ελληνισμό, σε τζαμί.

Όλα αυτά υποστηρίζουν την εμμονή του κ. Ερντογάν σε μια πολιτική συνεπούς, ξεδιάντρο­πης παραβατικότητας και τελι­κά σε μια πολιτική τετελεσμέ­νων η οποία δρα διαλυτικά σε κάθε προσπάθεια επίλυσης των θεμάτων στην περιοχή, υπονο­μεύοντας όποιες κινήσεις ανά­κτησης εμπιστοσύνης μεταξύ των δύο πλευρών.

Στον ίδιο τόνο, η Τουρκία πίσω από έναν τάχα διπλωματικό μανδύα μετρι­οπάθειας, προσποιείται ότι είναι έτοιμη για διά­λογο άνευ όρων και αποκλιμάκωση, όπως τόνι­σε την περασμένη εβδομάδα ο υπουργός Εξωτερι­κών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, σε συζήτηση με τους Ευρωβουλευτές της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέ­σεων. Εκεί ακούστηκαν ξανά κατηγορίες κατά της Ελλάδας και της Κύπρου ότι ο διπλωματικός απο­κλεισμός που επιχειρούν, δεν αφήνει άλλο περι­θώριο στην Άγκυρα.

Φυσικά και ο κ. Τσαβούσογλου αποσιώπησε τις καθημερινές εμπρηστικές δηλώσεις κατά της Ελλάδας και της Κύπρου από σχεδόν το σύνολο του Τουρκικού πολιτικού συστήματος, ενώ εκείνος κατηγόρησε την Ελλάδα για παραβίαση της απο­στρατιωτικοποίησης των νησιών και παρενόχλη­ση της «τουρκικής» όπως την αποκάλεσε, μειονό­τητας στη Θράκη. Υποστήριξε ακόμη, ότι το Τουρ­κολιβυκό σύμφωνο απλά θωράκιζε τα δικαιώματα της γείτονος στην περιοχή, χαρακτηρίζοντας αρνη­τικά και την συνδρομή της Γαλλίας στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ το Σύμφωνο μετα­ξύ Ελλάδας - Αιγύπτου, υπονόμευσε και δυναμίτι­σε τις προσπάθειες για διάλογο.

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες την ερχόμενη εβδομάδα θα εξετάσουν τη άτολμη λίστα κυρώσεων που θα προωθηθεί από το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέ­σεων και αφορά σε αυτή τη φάση την διεύρυνση του καταλόγου προσώπων που εμπλέκονται στις παρά­νομες ενέργειες. Παράλληλα, θα απαγορεύεται στα πλοία που συμμετέχουν σε όλη την επιχείρηση της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, να ελλιμενί­ζονται στα ευρωπαϊκά λιμάνια ή να προμηθεύονται από ευρωπαϊκές εταιρείες.

Αυτός σε καμία περίπτωση δεν είναι ένας κατά­λογος που πρέπει να μας ικανοποιεί, είναι αδύναμος και δεν αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Ένα εκτεταμέ­νο εμπάργκο όπλων στην Τουρκία, δεν είναι εμπό­διο στην αποκλιμάκωση της έντασης στην περιοχή, ούτε εχθρική ενέργεια της ΕΕ απέναντι στην Τουρ­κία. Είναι μια απόφαση που οφείλουν να λάβουν τα κράτη-μέλη, εάν δεν θέλουν να αντιμετωπίζουν το θέμα με δύο μέτρα και δύο σταθμά, όπως έπρα­ξαν και πέρυσι στην Σύνοδο του Οκτωβρίου για την παράνομη εισβολή στη Συρία.

Η τροπολογία μου που καταθέσαμε με τους Σοσια­λιστές, πέρασε στην Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλί­ου με σαρωτική πλειοψηφία 524 ψήφων και δίνει κατεύ­θυνση στον Ύπατο Εκπρόσω­πο της ΕΕ, Τζοζέπ Μπορέλ, ο οποίος τώρα θα πρέπει να οδηγήσει τα κράτη-μέλη σε μια συμφωνία για εμπάργκο όπλων προς την Τουρκία. Πρέπει να σταματήσουν να φοβούνται οι Έλληνες πολί­τες αλλά και ο κάθε Ευρω­παίος πολίτης, ότι όπλα που πωλούν τα κράτη-μέλη στην Τουρκία, μπορούν να χρησι­μοποιηθούν εναντίον τους.

Αυτό το δίκαιο αίτημα είναι το πρώτο βήμα σε μια συζήτηση που πρέπει να ανοίξει και είναι ανά­γκη η ελληνική κυβέρνηση να βάλει στην ατζέντα τη νέα ειδική σχέση με την Τουρκία, αναγνωρίζο­ντας ότι η Ευρωπαϊκή προοπτική είναι ουτοπία.

Η αποκλιμάκωση θα πρέπει να φέρει έναν ουσι­αστικό διάλογο, ώστε αυτή η ειδική σχέση να δομη­θεί με οικονομικά οφέλη μεν στην Τουρκία, ανα­γνωρίζοντας ότι η χώρα είναι σημαντικός εταίρος για την Ένωση, αλλά όχι χωρίς όρους. Είναι ζητού­μενο για την Ελλάδα να καταφέρει να ενσωματώ­σει συγκεκριμένες, αυτόματες ρήτρες κυρώσεων, οι οποίες δεν θα απαιτούν νέες Ευρωπαϊκές απο­φάσεις, όταν η Τουρκία παρανομεί. Η πολυπόθητη για την Άγκυρα αναβάθμιση της Τελωνειακής Ένω­σης του 1995, καθώς είναι σαφές ότι στο σημερινό ραγδαίως μεταβαλλόμενο παγκόσμιο οικονομικό και εμπορικό περιβάλλον είναι ανεπαρκής, θα πρέ­πει να συνοδεύεται από προαπαιτούμενα, σχετικά με τη διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων γειτονικών χωρών πέρα από την Ελλάδα και την Κύπρο στο εξωτερικό, αλλά και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εξωτερικό.

Mια διαφορά υπάρχει στο τραπέζι για εμάς και είναι η από κοινού χάραξη των θαλασσίων ζωνών, η οποία σε κάαθε περίπτωση πρέπει να γίνει βάσει του Διεθνούς Δικαίου και όχι «α λα Τούρκα». Σε αυτό πρέπει να πρωταγωνιστήσει με ενιαία στρατηγική και χωρίς ρωγμές η Ευρωπαϊκή Ένωση.

* Ευρωβουλευτής του Κινήματος Αλλαγής